Samochód – po prostu samochód, C4 (1984-1996)

Starzejący się Stingray potrzebował godnego następcy. Musiał odpowiadać coraz ostrzejszym normom zderzeniowym i czystości spalin oraz zużywać mało paliwa. Chevrolet zrozumiał, że czyste spaliny i duża moc nie muszą się wykluczać.. Projekt powstał w jednym ze studiów Jerr’ego Palmera – uczestnika projektu „Four-Rotor-Car”. Zespół skoncentrował się nad ulepszeniem widoczności, aerodynamiki, ułatwieniem montażu i obsługi oraz zwiększeniem wnętrza kabiny. Pierwsze szkice powstały jesienią 1978 roku. Już wtedy zakładano odchylanie całej przedniej części łącznie z błotnikami. Najwięcej pracy włożono w takie poprowadzenie układu napędowego i wydechowego, aby stworzyć auto jak najniższe. Palmer był dumny z zaprojektowania wyjatkowo czystej architektury silnika i przedniego zawieszenia. Całe nadwozie okazało się aerodynamiczne (Cd=0,34) i zapewniało pasażerom znacznie wiecęj miejsca niż Stingray. W 1984 r. Dave McLellan ( wcześniej projektował Camaro ), który w 1975 r. zastąpił na stanowisku szefa firmy Akkusa-Duntova, który przeszedł na emeryturę, przedstawia Corvette czwartej generacji. Zadanie okazało się trudniejsze niż przypuszczano – pomimo kolejnych przepisów dotyczących bezpieczeństwa i czystości spalin, Corvette musiała zachować swoje osiągi. Samochód wykonano z całkowicie nową stalową kratownicową ramą nadwozia, a łącząc z ramą otrzymano jedną przestrzenną konstrukcję. Ulepszono zawieszenie, ( przeprojektowano tylne zawieszenie ) z najlepszymi w dotychczasowej karierze własnościami jezdnymi, ale przecietnym komfortem – resorowaniem. Wykorzystano dużo aluminium. Widlasty 8-cylindrowy silnik o pojemność 5,7 l osiągnął moc 205 KM. I tym razem rynek zareagował entuzjazstycznie. W pierwszym roku produkcji ( 1984 r. ) model C4 sprzedano w ilości 51.000 sztuk ! Od 1981 roku auta te budowano w Bowling Green (Kentucky). Tam też w 1992 powstał milionowa Corvette. Z upływem czasu popyt malał. Aby przywrócić zainteresowanie modelem, w 1989 roku zaprezentowano specjalną wersję ZR-1. Przerobiony przez specjalistów Lotusa ( wówczas GM ), w całości silnik o pojemnośći 5,7 l , z czterema zaworami na cylinder, osiągnął moc 380 KM. Zmienione zawieszenie dobrze radziło sobie z przekazywaniem ogromnej mocy na tylne koła. Kosztujący około 60.000 dolarów ZR-1 okazał się za drogi i w 1995 roku zaprzestano jego produkcji. Rok dłużej produkowano podstawową wersję LT-1.

Ten wpis został opublikowany w kategorii 108. Upadek legendy? C4 (84-96). Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz